Κυριακή, Σεπτεμβρίου 02, 2007

BiRtHdAy RePoRT


Βυθίζω τα πόδια μου μέσα στην σοκολατένια τούρτα. Είναι τόσο διεγερτικό σαν να χώνεις τα πόδια σου μέσα σε υγρή άμμο. Τα κεράκια γκρεμίζονται. Μου είναι αδιάφορο. Τόσα χρόνια τα κεράκια γκρεμίζονται. Τόσα χρόνια πίσω από την πλάτη μου γκρεμίζονται μαζί με τον παλιό κόσμο που με έφερε μέχρι εδώ. Στα καμένα. Σε σκέφτομαι αραιά και που, όπως όταν διψάς και σκέφτεσαι διάφανα νερά να γλιστράνε μέσα σου και να σε καθαρίζουν. Μπαίνω στην επικράτεια των 35.Κοιτάζω το πρόσωπο μου στον καθρέφτη του μπάνιου. Τα μάτια μου και τον καφετί τους περίβολο. Τα παρατηρώ καλύτερα. Κάποια πρωινά, σαν και αυτό, το φως του ήλιου κάνει τις βλεφαρίδες μου να μπλεδίζουν. Τότε ακόμα και γω είμαι σε θέση να καταλάβω την απόκοσμη καταγωγή μου. Τα τηλέφωνα σαν μηχανικά καναρίνια κελαηδάνε από το πρωί ανάμεσα στα χαλασμένα καλώδια των νεύρων μου. Δεν τα σηκώνω. Δεν με νοιάζουν τα χρόνια πολλά. Οι ανθρώποι με νοιάζουν μόνο. Άλλα άνθρωποι δεν υπάρχουν πια. Μόνο κούφια σώματα και στόματα γεμάτα δηλητήριο. Και μυαλά υπερχειλισμένα από συμφέρον. Ευτυχώς η απόκοσμη καταγωγή μου με έχει βοηθήσει να επιβιώσω μέχρι στιγμής. Στο περιτοίχισμα του νέου έτους που πρόσθεσα κάποιοι φίλοι γράφουν συνθήματα,άλλοι στέλνουν μηνύματα. «Μην είσαι κότα ρε,απόρριψε ότι δεν σου κάνει καλό. Πόσα ψυχικά θα κάνεις πια. Παρασκευή βράδυ με βαρετή παρέα;. Έλεος». Το μήνυμα σου με βρίσκει σε μια χλιαρή ανακωχή με τους πάντες και με κάνει να αφηνιάζω για αυτό. Ναι, έλεος! Κι εσύ, μικρή μου Μ. πέρασες σαν ύφασμα που το φυσάει ο αέρας και πέφτει ξαφνικά για μια και τελευταία φορά μπροστά από το προσωπό μου. Σα να σε έψαχνα εκείνο το βράδυ. Και δεν άργησες να μου πεις πως και συ με άκουγες όπως τον βραδινό κυματισμό της θάλασσας που τώρα αναπνέει εμπρός σου. Θέλω να φύγω από δω. Κάτι μυρίζει σαν καμένο τσιγάρο. Θέλω να φύγω από δω,σπρώξε με προς την μεριά του ήλιου. Προς τη μεριά του κόσμου που μου πήραν. Το κακό πολεμάει ακόμα εκεί κάτω το καλό. Ξέρω,ψυχραιμία. Το τέρας πριν πεθάνει βρυχάται για τελευταία φορά. Τα ξέρω αυτά και τα βαρέθηκα όλα. Και βαρέθηκα και όλους που επιβάλουν την κούραση των θέλω τους στην πλάτη των δικών μου. Και δεν έχω βέλη στη φαρέτρα μου παρά μόνο στην ματιά. Αλλά μου είναι πια τόσο αδιάφορο να τα χρησιμοποιήσω.
Μέσα στο παράγγελμα της φαντασίας τα γενέθλια μου είναι μια εικόνα σαν αυτή. Λουκουμάδες με μπόλικο μέλι και κανέλα σε πιατάκι λαχανί,το οποίο είναι αφημένο πάνω σε ανοιχτό μωβ στρώμα θαλάσσης. Με δάχτυλα αλμυρά από την θάλασσα και μυρωδιά πράσινο φύκι που ξέβρασε το κύμα. Σε μια δεκαετία περασμένη πολύ μακρινή που όλα στέκονταν στις θέσεις τους όπως τα βρήκες. Μη μου το ξαναπείς, το ξέρω μικροδείχνω σε βαθμό επιστημονικής φαντασίας. Σε άλλους λέω ότι έχω πουλήσει την ψυχή μου, σε άλλους λέω την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι έχω απόκοσμη καταγωγή για αυτό και ο χρόνος με φλερτάρει ανάποδα.
O μοναδικός άντρας που μου έχει φερθεί τόσο διακριτικά και ευγενικά, πέρα του συντρόφου μου. Ο χρόνος. Τον τιμώ λοιπόν αφήνοντας τον να με ψάχνει όποτε το θυμηθεί, διακριτικά, μέσα από μικρές ρυτιδούλες και ζάρες σε μαλακά σημεία.
Έχει ψύχρα στην επικράτεια των 35.Μια ψύχρα που βγαίνει από τα σπλάχνα των άστρων. Έχω στο στήθος μου μπροστά κρεμασμένες τις οδηγίες εκτάκτου ανάγκης. Ξέρω πως πρέπει να παραμείνω στη θέση μου. Ξέρω πως πρέπει να ακολουθώ τις οδηγίες του πληρώματος και να διατηρώ την ψυχραιμία μου όταν κάποτε ακούσω το σήμα γενικού συναγερμού μέσα μου. Θυμάμαι τους συριγμούς. Επτά βραχείς κι ένας παρατεταμένος.

Ξημερώνει. Τόση ομορφιά. Η σιωπή των αυγερινών δρόμων. Ο κάματος του αχόρταγου ύπνου. Η κόκκινη και η πράσινη αναλαμπή των χαλασμένων φαναριών. Κι έπειτα η πυράδα από την ζεστή άσφαλτο,τα πρώτα κορναρίσματα. Θόρυβοι που πολλαπλασιάζονται και αναβλύζουν από παντού. Νέα μέρα. Η πρώτη στην επικράτεια. Ναι, ξέρω. Δεν είναι όμορφη η ζωή για όλον τον κόσμο.

50 σχόλια:

κοκκινο φιλι είπε...

35;
τι να πρωτοευχηθω;
τα χρονια που ερχονται να ειναι πολλα και καλα;
οοοτι μα οοοτι επιθυμεις;;
σμουατςςςςςςςςςςςςςς!!τρυφερο φιλι..

κοκκινο φιλι είπε...

@..ευκαιρια να μου πεις την αποψη σου για τις ζωγραφιες μου..
φεγγαροαγκαλιες

Merawen είπε...

Γράφεις υπέροχα...
Τριαντα-πεντάμορφα!!! :-)

Καλημέρα...

παπαρούνα είπε...

Πολύχρωμη και εντοιχισμένη

Summertime είπε...

Ευτυχισμένα 35 εύχομαι

35 χρόνια
ή
35 μιλιμέτρ!

συνέχισε να είσαι αυτή που είσαι

πολλά φιλιά
από τους Ελεύθερους Σκοπευτές

Sandiago Nasar είπε...

Ωωωω! Τι να ευχηθώ στη νεράιδα που μάγεψε με το δικό της μοναδικό τρόπο ένα κομμάτι του καλοκαιριού μας;
Τι να ευχηθώ στη νεράιδα που μαγεύει στιγμές από την καθημερινότητά μας με τα μπλε κείμενά της.
Όλες οι ευχές δικές σου μικρή μου!
...και πολλά εορταστικά φιλιά bonus.

weirdo είπε...

Θες να πλησιάσεις τον ήλιο, ε; Σου είναι εύκολο, θαρρώ, με τόσο φως μέσα σου...
Ευχές για χρόνια καλά, καραμελένια μου..
Κι ένα βέλος για δώρο.. Για να μην αφήσεις ν'αδειάσει ποτέ εκείνη η φαρέτρα..
Σε φιλώ πολύ

bereniki είπε...

perase enas xronos loipon!...thimamai akoma to persino sou post!kai na kai to epomeno..poly grhgora...
euxomai na teleiwse omorfa gia na arxise omorfa kai o kainourios xronos ston mikrokosmo sou :)
epistrefw sta biblia mou kai anypomonw na fthinopwriasei gia ta kala...mpas k arxisoun epitelous oi diakopes mou :)))
wake me up when september ends!
na pernas poly poly wraia... k bgale apo th skepsi sou ta asxima gegonota gia shmera... einai mera ksekourasis... :****

*****

nosyparker είπε...

Θα ήθελα να είμαι εκεί να σου κάνω 35 αγκαλιές για να μην έχει ψύχρα :-)

Να είσαι πάντα χαρούμενη

guerrero7,62 είπε...

Χρονια πολλα!
Τελικα εμεινε καθολου τουρτα!

Πυγμαλίων είπε...

Η μικρη μου candy δεν μπορει να ειναι 35 ετων! Ισως 17 μιση επι 2 (ως μια αλλη candy candy!)

Φιλια γλύκα κι αθωα απο εναν Πυγμαλιωνα σε μια δια βιου παιδισκη σαν εσενα!

guerrero7,62 είπε...

Nαι και σε πεντε χρονια θα αποτελεσει εμπνευση για σκυλλοsong!!

efi είπε...

θα φυσήξω τα κεράκια σου..σαν παιδί που ζηλέυει δίπλα σου την τούρτα..κάνε εσύ τις ευχές..

ξέρεις εκείνες που διώχνουν τα εμπόδια και μας φέρνουν πιο κοντά..

χρόνια,γλυκά,μπλε,πορτοκαλί,να περνούν όμορφα..

σε φιλώ γλυκά

Simone είπε...

Χρόνια Πολλά γλυκιά μου Άννα. Και ας είμαι μακριά, είμαι κοντά :)
Σε φιλώ γλυκά και σου κάνω μια μεγάλη αγκαλιά. Δεν ξερω για σένα, εμένα πάντως μου χει λείψει η δική σου. Να' σαι καλά όμορφη. Πάντα.

Ηλιας....Just me! είπε...

Χρόνια πολλά και καλά! Και να ζήσεις άλλα τόσα για να μας χαρίζεις δείγματα τόσο υπέροχης γραφής! Μπορώ να σε διαβάζω και να σε ξαναδιαβάζω με τις ώρες!

melomenos είπε...

χρόνια ευτυχισμένα και καλά με "ανθρώπους" γύρω σου!
καλημέρα σου

padrazo είπε...

Κι όμως ομορφαίνεις.
Να είσαι γερή καλότυχη και ευτυχισμένη.

Hliodendron είπε...

Χρόνια Πολλά Candyblue!!!
xxxxxx
:)

Μαρω_Κ είπε...

Πολύχρωμη!!!!!!!!!!!!!!!

candyblue είπε...

@ κοκκινο φιλι:Επιθυμώ υγεία κι αν σταθώ και λίγο τυχερή καλό θα ήταν...Σε ευχαριστώ θερμά για τις ευχές σου. Όσο για την γνώμη μου πάνω στις υπέροχες ζωγραφιές σου, φαντάζομαι θα την έχεις ήδη διαβάσει.







@ MerawenΣε ευχαριστώ γλυκύτατη μου Τριάντα -πεντάμορφα λοιπόν!!







@ παπαρούνα:Εντοιχισμένη...είναι καλό αυτό τώρα; Να πούμε εικονογραφημένη καλύτερα;
;p


Σε ευχαριστώ έτσι κι αλλιώς. Τι έγινε με εκείνο το σύννεφο τελικά;
Πολύχρωμη και εντοιχισμένη







@ Summertime: Θα προσπαθήσω να σταθώ άξια των ευχών σας...Χίλια φιλιά επανωτά σαν σφαίρες...τι τα έχουμε τα 35 μιλιμέτρ?






@ Sandiago Nasar: Να της ευχηθείς καλή υγεία και καλή τύχη...αυτή με έφερε στο δικό σας καλοκαίρι.
Και το μπλε που σιγοκαίει στις ματιές όλων σς
Είσαι πολύ γλυκός όπως πάντα .Το ίδιο και οι ευχές σου.
Ότι επιθυμούμε...


Αυτά τα φιλιά bonus κάλά μου ακούγονται!

candyblue είπε...

@ Weirdo: Θα το πάρω το βέλος...από σένα, θα το πάρω. Έχει μεγάλη αξία
Δεν ξέρεις εσύ αλλά στο λέω να το μάθεις. Μεγάλη αξία
Ένα βέλος στην άδεια μου φαρέτρα. Τι καλύτερο για να ξεκινήσει κάνεις την μέρα του λίγο πιο άφοβα.

Ό ήλιος τελικά (χα-χα-χα) δεν πλησιάζεται...όσο φως κι αν κουβαλάς.
Σε ευχαριστώ πολύ, πολύ για όλα.












@ bereniki: Θυμάσαι ακόμα το περσινό εκείνο ποστ; Κι εγώ. Και το επόμενο θυμάμαι με την χρονομηχανή. Ακόμα στο σαλόνι την έχω και περιμένει. Περνάει ο χρόνος απίστευτα γρήγορα ε;
Ωραία είναι!! Όσο όλα είναι στη θέση τους και πάνω μας ωραία είναι.
Καλή επιστροφή στα βιβλία σου
Πάει πολύ το φθινόπωρο με την φοιτητική ζωή
Ξεκινάς κάτι νέο...ακόμα κι αν αυτό είναι ένα ακόμα έτος που πρέπει να τελειώσεις.
Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές
Σε ευχαριστώ που δεν χάνεσαι και πάντα μου ρίχνεις ένα μάτι.
Μεγάλο πράγμα αυτό


Είσαι ακόμα τόσο γλυκιά και χαμογελαστή;








@ nosyparker: :*[

θα είμαι πάντα χαρούμενη. Θα προσπαθήσω να κάνω αυτό το ψέμα αλήθεια
..η θέρμη της ευχής σου κούρνιασε στην αγκαλιά μου. Την έχω τελικά.












@ guerrero7,62: Από την τούρτα δεν έμεινε τίποτα .Σε λίγο θα μας τσουλάνε για να περπατήσουμε.
Να σου πω για πες ένα σκυλλοτράγουδο που θα μπορούσα να είχα εμπνεύσει σε κάποιον να γράψει.(πολύ γέλιο)


Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές.



:)









@ Πυγμαλίων: Σε ευχαριστώ πολύ και άσε το παγωτάκι μου κάτω...σε βλέπω!!!!!!!!
Τέτοια κάνεις και παίρνεις τα Δωράκι των μικρών παιδιών

Παλιό πυγμαλίωνα.

candyblue είπε...

@ efi: Φφφφφφφφφφφφφ! Πάει και αυτό. Άλλη μια ευχή στο γιορταστικό στερέωμα των γενέθλιων χρόνων

Για να δούμε, θα πραγματοποιηθεί;
Να πάρε το καλύτερο κομμάτι
Ξέρεις εσύ γιατί στο δίνω
Και γω ξέρω. Να’ σαι καλά πάντα
Σε ευχαριστώ πολύ, πολύ










@ Simone: Είναι απίστευτο το που μπορεί να σε ξαναβρεί κανείς.
Είναι απίστευτο το πόσο μακριά τρέχει η αγκαλιά ενός ανθρώπου και πόσο γρήγορα ξαναγυρνάει για να σε βρει.
Εδώ την έχω ακόμα. Στο ίδιο νούμερο τηλέφωνου είναι
Μην διστάσεις

Σε ευχαριστώ,με ξάφνιασες ευχάριστα.








@ Ηλιας....Just me!: Αυτό να κάνεις τότε. Και να έχεις υπομονή γιατί έχω τόσα ακόμα να γράψω.
Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου
Και για τα μάτια σου...αυτά που εμπιστεύεσαι να τρέχουν χωρίς να φοβάσαι αν θα χτυπήσουν πάνω στις λέξεις μου.








@ melomenos: ει...μικρό ξωτικούλι.
Χαθήκαμε.
Είδες πόσο γρήγορα χάνονται οι άνθρωποι;
Οι αληθινοί εννοώ;

Σε ευχαριστώ για τα χρόνια πολλά σου,εύχομαι και σε σένα ότι επιθυμείς

candyblue είπε...

@ padrazo: Ωραία ακούγεται αυτό.... «Καλότυχη».
Θα το καρφώσω πάνω στο γερή για να κρατήσει και να μην πέσει.

Σε ευχαριστώ πολύ για αυτές τις όμορφες ευχές που μου έφερες!








@ Hliodendron: Μμμμμμ!!!! τι όμορφα που μου μύρισε τώρα που μπήκες έφερες μαζί σου τον αέρα από τις Πλάτρες

Σε ευχαριστώ... εύχομαι και αυτόν το χρόνο να τον ταξιδέψω στις σελίδες σου.






Μαρω_Κ :Αλλά με λίγο μπλε παραπάνω έτσι;
Έλα άσε με να έχω λίγο παραπάνω μπλε........

Σε ευχαριστώ!

κοινωφελής κώνωψ είπε...

Candy μου,


Να σε χαίρονται αυτοί που σε έχουν και όσοι δεν σε έχουν...ας πρόσεχαν


Και αυτό γιατί είσαι πολύ ξεχωριστή. Σαν τα δάχτυλα των ποδιών του κάθε ανθρώπου!

Χίλια καλά.

Ανώνυμος είπε...

it's the first day of the rest of your life" ...με τη χαρακτηριστική φωνή του Molko...

Fight Back είπε...

35? πΑλΙοΓρΙα !!
:D

VITA MI BAROUAK είπε...

Χρόνια πολλά!!

Ελευθέρα, χαρούμενα, με υγεία…

Είσαι πραγματικά τυχερή.
Μοιάζεις με τριτοετής φοιτήτρια κι έχεις ψυχή δεκαπεντάχρονης…

Βρε συ σου έστειλα ένα mail χτες. Είναι μάλλον σημαντικό…

The Motorcycle boy είπε...

Χρόνια σου καλά και να έχεις πάντα λίγο περισσότερα από αυτά που επιθυμείς. Δηλαδή τα πάντα.

markos-the-gnostic είπε...

η ψύχρα των 35; πού να δεις των 45, παλιοέφηβη μιλάς κι από πάνω

3 parties a day είπε...

Στην επικράτεια των 40 να δεις τι κρύο κάνει... :)

Όσο για το ποστ... Σαν μεγάλο ποίημα. Ούτε μία λέξη περιττή.

stefanos είπε...

nice blog...ovd

harlequinpan είπε...

Sorry i'm late,
Happy birthday!Candyblue
Candy is sweet ,blue is beautiful,wish you always ..... candyblue.

γεώργιος-axenbax είπε...

ΜΕΓΑ-αλώνεις;
Χρόνια σου ευτυχισμένα, δημιουργικά...πολλά...

CAESAR είπε...

"Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ' ένα τόσο ωραίο φεγγάρι"
[ Τ. Λ. ]

Ας έχεις ό,τι επιθυμείς...
Χρόνια πολλά & καλά γλυκειά μου,

Caesar

candyblue είπε...

@ κοινωφελής κώνωψ: Σε ευχαριστώ παλιοκουνουπο για τις ιδιαίτερα όμορφες και επιθετικές ευχές σου. Χάρηκα που σε είδα.....
Χίλια καλά για όλο τον πλανήτη.





@Ανώνυμος: Φίλε...κάθε στιγμή,είναι στιγμή Molko!







@ Fight Back: Πες τα, πες τα. Άλλα και συ τα έχεις τα χρονάκια σου. Παλιόγερε
Βέβαια εύχομαι να μικροδείχνεις τόσο όσο εγώ και η βρισιά που να σου λένε να είναι αυτή που λένε και σε μένα «Παλιό-σκατό-τρέντουλο»







@ VITA MI BAROUAK: Είσαι πολύ καλός μαζί κου ξαφνικά
Πες. Τι θες πάλι από μένα;
Να σου πω τι διακανονισμό έκανα για αυτό; Ε’όχι παραπάει αυτό


Ευχαριστώ πολύ
Σου απάντησα στο μελάκι σου.








@ The Motorcycle boy:άργησες αλλά την είπες την μαγική ευχή σου
Φοβερό...έτσι είναι ή μάλλον έτσι θα ήθελα να είναι.
Σε ευχαριστώ πάαααααααααααρα πολύ

Φιλιά στην γλυκύτατη συμβία.

candyblue είπε...

@ markos-the-gnostic:Αποφασίστε. Άλλοι με λένε παλιόγρια άλλοι παλιόέφηβη και άλλοι παλιοτρέντουλο
Συσκεφθείτε χαμηλοφώνως και αποφασίστε


Σιγά και συ...σε πήραν τα χρόνια?
Και συ μικροδείχνεις σε σημείο επιστημονικής φαντασίας.
Φιλιά !!!!!!










@3 parties a day: εγώ κάνω το σταυρό μου να φτάσω μέχρι εκεί κάτω. Και αν κάνει τόσο κρύο θα πάρω και μια σομπίτσα μαζί...αρκεί να φτάσω

Σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου
Ελπίζω να είσαι καλά.






@ stefanos:Πολύ σε ευχαριστώ...όποτε θες εδώ θα μας βρίσκεις








@ harlequinpan: Thank you very very very much! You are never late
I loved your association “Candy is sweet ,blue is beautiful,wish you always ..... candyblue”
You make me smile










@ γεώργιος-axenbax: Μεγα- αλωνίζω μάλλον (χαχαχαχχα)
Και πάνω απ’όλα ποιοτικά. Αν υπάρχει ακόμα αυτό.

Σε ευχαριστώ πολύ πολύ !!










@ CAESAR: «Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
Φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες ούτε ένα κεφαλαίο να γράψεις ακόμα
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος
Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη
Βέβαια αγάπησε τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά πετούσαν πιο πέρα
Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα πάνω απ' το δέντρο που βρέχεται
Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη».
{Τ.Λ}

Εσύ είσαι πιο γλυκός τελικά.
Σε ευχαριστώ Καίσαρα

alex είπε...

Χρόνια πολλά, γερή, δυνατή, χαρούμενη!Με τις ευχές δεν παίζουν.Όσο πιο κλισέ γίνεται, γιατί μπορεί να πιάσουν.

BeBe είπε...

Με καθυστέρηση, εύχομαι να ζήσεις όπως επιθυμείς. Με μπλε, ανοιχτό μοβ και λαχανί. Να βλέπει ο περίβολος των καφετί ματιών σου ό,τι χρειάζεται για να διαστέλλεται και να ανασαίνει.
Φιλιά γλυκιά μου ποιήτρια.

Viz είπε...

ston kipo sou, ston kipo mou,
filia kai xronia sou polla

alzap είπε...

Σου εύχομαι χρόνια τόσα όσα θα μπορείς ν΄αγγίζεις, να αισθάνεσαι, να βλέπεις, να ονειρεύεσαι, να παραδίνεσαι, να κατακτάς, να κλαις και να γελάς.
Σου εύχομαι να ζήσεις όσο μπορείς να ζεις αληθινά.
Σου στέλνω τη σκέψη μου εξαιρετικά αφιερωμένη.

Καπετάνισσα είπε...

Θέλω να κρυφτώ κάτω από το τραπέζι από ντροπή.
Πως μου ξέφυγε...

Αγαπημένη μου, αγκαλιά όση η θάλασσα.
Ο,τι επιθυμείς, να τρέξει ξωπίσω σου. Να σε θέλει με λύσσα.
Να συνεχίσει να'ναι ο χρόνος μαζί σου καλός, να'σαι γερή, να'σαι αγαπησιάρικο πλάσμα όπως σε ξέρω, όπως σ' έχω μέσα μου, και να'χεις κοντά σου ανθρώπους ωραίους.
Μ' αγάπη για περίσσευμα.


Υ.Γ.
Οκ, ξέρεις. Ξέρεις, ε;

greek-GAYLOLITA είπε...

χρονια σου πολλα.

anyone είπε...

χρόνια πολλά....
χρόνια γεμάτα...

lolipop είπε...

Κάθε χρόνος που περνά κλέβει κάποιον, ή κάτ.
Εύχομαι να το ανατρέψεις αυτό,ειδικά εσύ σε σένα.

candyblue είπε...

@ alex: Με κόλλησες τώρα...Ποτέ δεν το είχα δει έτσι.
Κι όμως έτσι είναι. Δεν παίζουνε με τις ευχές.







@ BeBe: Και μόνο στην ανάγνωση όλων αυτών νοιώθω καλύτερα ήδη.
Είθε!

Οι καθυστερήσεις είναι καλύτερες. Κάνουν πάντα εντύπωση!







@ Viz: Στους κήπους όλου του πλανήτη.
Σε ευχαριστώ πολύ....






@ alzap: Πανέμορφο...
Σε ευχαριστώ πολύ. Ειδικά εσένα.

candyblue είπε...

@ Καπετάνισσα:Βγες έξω από το τραπέζι. Η ντροπή είναι χαζό συναίσθημα για μας εδώ.
Ξεφεύγει ο χρόνος.Και η γιορτή της στιγμής. Όλα ξεφεύγουν,έτσι πρέπει άλλωστε. Όλα να ξεφεύγουν και να μένει μέσα στα μάτια μας η στρογγυλή άκρη της Γης.


Ξέρω...
Και γω! Πολύ.







@ greek-GAYLOLITA: Ούτε παραγγελία να το είχα κάνει. Απορώ πως κάποιοι άνθρωποι κατέχουν αυτό το χάρισμα
Να διαβάζουν την σκέψη σου.
Τέλειο δώρο κομμένο και ραμμένο στο ύφος μου.









@ anyone: Μακάρι...και συ ότι επιθυμείς.









@ lolipop: Θα βάλω τα δυνατά μου. Τίποτα δεν υπόσχομαι. Μόνο που...να μια χάρη θα ήθελα .... Αν ξέρεις τον τρόπο θα ήθελα να μου τον μάθεις. Μικρή αλχημίστρια!

kostas_patra είπε...

Ήταν μόλις τριανταπέντε και ήδη είχε ζήσει παραπάνω από τη μισή ζωή του.
Δεν ήταν κύριος, ούτε καν ο εαυτός του του ανήκε, δούλος κάποος ή δουλοπάροικος, το ίδιο πράγμα, η διαφορά μόνο στο μήκος της αλύσσου.
Δρεπάνι, καντάρι, καλάθι με καρπούς της εποχής και δεματιασμένα τα σανά στο άκρο του δικράνιου.
Μόνος στην κάψα του μεσημεριού, να χει να αναθυμάται γονιούς, παιδιά και σύνκλινη γυναίκα βασιλοπούλα της καρδιάς και ομότυχη στα πάθητα.
Δρόμο παίρνει δρόμο αφήνει, η πραμάτεια δεν ήταν γραφτό να πουληθεί και ο ήλιος ο πόρφυρας του ‘καιγε το κεφάλι, μέσα και έξω, με λιοπύρι και έγνοιες πως τη φαμίλια να φροντίσει.
Άπραγος από τέσσερα χωριά γυρνώντας ξεπέζεψε στο φτωχικό το σπιτικό του.
Παιδιά γυναίκα γονείς όλοι να του προσμένουν κάτι, μια δραχμή, ένα πανί, ένα μικρό παιχνίδι και αυτός το μόνο που ζήταγε ήταν να ξεδιψάσει.
Τι και αν γεννήθηκε όπως και τώρα 35 χρόνους πίσω, τι και αν κέρδισε εκείνης την αγάπη που ποθούσε, τι και αν περήφανους έκαμε τους γονιούς του δουλευταράς οικογενειάρχης, στήριγμα στους φίλους του, με γέλιο και χάρη και χάριτες περίσσεια μυρωμένος, τι και αν τα ζουμπουρλούδικα παιδιά ανέστησε σαν τα φυντάνια, με δίχως μάλωμα, μα λόγο γλυκό και πάντα ήπιους τρόπους, αυτός ο γίγαντας αποκαμώθηκε και στο παραγκώνι κάθισε σκύβοντας το κεφάλι. Σήμερα τον κατέβαλε η κούραση η τόση και δεν εμπόρη να προσφέρει αυτά που του προσμέναν.
Σαν υπνηλία σκοτεινή του κλεισε τα όμματά του, είδε πως η παλάντζα του άρχισε να γυρνάει και πότε στη μια έγερνε και πότε είς την άλλη, από τη μια οι προσμονές που δεν πληρούνταν όλες και από την άλλη της ζωής τα άξια κερδισμένα
Και ένα χαμόγελο ευθύς στόλισε του το στόμα και σαν εξυπνήσθει από φωνές χαρούμενες των τέκνων, κατάλαβε πως ήταν ο τυχερότερος που θα μπορούσε να ναι.

Χρόνια καλά, με τέτοιο χαμόγελο, σαν του σκιτσαρισμένου δουλευτή που μπήκε στο κολλάζ σου

candyblue είπε...

@ kostas_patra:Υπέροχη ιστορία...και ωραία γραφή.
Πάνω κάτω όλοι ομότυχοι είμαστε με τον κύριο 35
Εγώ σκλάβα των Μ.ΜΕ ,άλλοι σκλάβοι κάποιων άλλων. η διαφορά μόνο στο μήκος της αλύσσου,που λες και συ. Είναι πολύ λίγα αυτά που μας ευχαριστούν και πρέπει να θυμόμαστε να τα κυνηγάμε.

Ωραίο δώρο ήταν αυτό,και σε ευχαριστώ πολύ.

Jimmy Bloody Rose είπε...

"Οι ανθρώποι με νοιάζουν μόνο. Άλλα άνθρωποι δεν υπάρχουν πια. Μόνο κούφια σώματα και στόματα γεμάτα δηλητήριο. Και μυαλά υπερχειλισμένα από συμφέρον. Ευτυχώς η απόκοσμη καταγωγή μου με έχει βοηθήσει να επιβιώσω μέχρι στιγμής."

Αν και καθυστερημένα λόγω διακοπών, σού εύχομαι μέσα από την κατακόκκινη ψυχή μου υγεία και αγάπη σε σένα και τους ανθρώπους που αγαπάς.
Όσο για τραγούδι-αφιέρωση γενεθλίων; Ένα soundtrack από ταινία James Bond, "Live and Let Die", γιατί έτσι "εγωιστικά" κι "αδιάφορα" θα πρέπει να αντιδρούμε σε κάθε καθίκι που αναφέρεις!
"Ζήσε κι άσε τους άλλους να πεθάνουν"!

candyblue είπε...

"Ζήσε κι άσε τους άλλους να πεθάνουν"!


@Jimmy Bloody Rose: Ίσως να ζήσω πριν αφήσω τους άλλους να με πεθάνουν και ίσως και συ να το εφάρμοζες αυτό.
Σε ευχαριστώ πολύ έστω και καθυστερημένα. Αν και οι ευχές δεν έχουν ποτέ την σημασία της καθυστέρησης.

Να περνάμε καλά, όσο μπορούμε Mister red rose.